NJË FE SUPERSTİCİOZE NË KOHËT MODERNE: SHEKULLİ İ Rİ/ EPOKA E RE
Vitet ’60 ishin një kthesë për shoqëritë Perëndimore… Pasojat shkatëruese të dy luftrave botërore,, bombat atomike, të hedhura mbi Japoni dhe zinxhiri i ngjarjeve si Lufta e Vietnamit, provokuan një kundërshtim të fortë ndaj rendit të vendosur nga rinia Amerikane.
Gjendja nuk ishte më e mirë në vendet Europiane. Të rinjtë ngritën krye kundër rendeve ekzistues dhe u përfshinë në lëvizje perverse me një dëshirë flagrantepër t’u “rebeluar” apo “për të tërhequr vëmendje”. Mjaft sjellje të degjeneruara dhe besime perverse u përhapën në atë kohë.
Të rinjtë duke pretenduar t’i kundërvihen lufrës themeluan një lëvizje e cila do të linte gjurmët e saj në vitet 1960. Ky ishte fillimi i kulturës hipike.
Dukej se bota ishte mbushur plot me njerëz të rinj të cilët mezi prisnin ta mbushnin botën me lule vetëm për hir të paqes. Ata besonin se përparim do të thoshte të ishe i natyrshëm dhe i lirë. Në realitet filozofia e tyre perverse i shpuri ata vetëm në shkatërim.
Terrorizmi nuk është çështje që nuk ka zgjidhje. Atij mund t’i jepet fund duke asgjësuar infrastrukturën e tij të brendshme ideologjike. Kur në tokë të sundojë toleranca dhe paqja terrorizmi do të gremiset në faqet e errëta të historisë.
Në këtë film kemi ndërrmarrë një udhëtim nga thellësitë e oqeaneve në rërën shkrumbuese të shkretëtirës dhe në pyjet me shumë reshje të Amazonës. Krijesat që ne kemi parë në këtë udhëtim na kanë bërë të mundur të jemi dëshmitarë të një fakti shumë të rëndësishëm. Fuqia e Allahut na e shfaq këtë në vargun kuranor që thotë:
“Zoti juaj i vetëm është Allahu, nuk ka Zot tjetër përveç tij. Ai përfshin gjithçka në diturinë e Tij.” (Sura Taaha: 98)
Pyje të gjelbër të panumërta, lule me lloj lloj ngjyra, ujëvara tërheqëse, male të larta grandioze, stepe me ngjyrë të verdhë ari, dete të gjera dhe shumë bukuri tjera të cilat nuk i kemi përmend janë vepra të pashoq të cilat Allahu i ka krijuar për njeriun. Të gjitha këto begati janë dhënë në shërbim të njeriut dhe janë shkas që ai të jetë falënderues. Por njeriu ka një armik të madh që pengon atë të falënderohet, pandërprerë mundohet me premtime të kota dhe pabaza ta mashtroj dhe ta largoj nga rruga e Allahut. Ky armik dëshiron që njeriu në këtë botë po edhe në botën e ardhshme të kaloj jetë të vështirë dhe këtë punë ai pandërprerë do ta bëj deri në ditën e gjykimit. Ky armik i cili ka ndërprerë të gjitha lidhjet me mirësinë, mundohet që njeriut të shëmtuarën, të keqen, pamëshirën, amoralitetin t’i tregoj si punë të mira dhe dëshiron që një gjendje të këtillë ta justifikoj. Për këtë arsye për vete ka formuar një mësim shumë të rrezikshëm që në vete i ngërthen të gjitha idetë e tij të liga. Ky armik i përbetuar, të cilin Allahu e ka larguar nga mëshira e vet është djalli i mallkuar. Kurse mësimi i tij i përgjakshëm dhe i rrezikshëm është Satanizmi.
Allahu ka krijuar të gjitha qeniet e gjalla me tipare që ndryshojnë sipas mjedisit ku ato jetojnë, çdo gjallesë i përdor këto tipare për të mbrojtur vetveten ose për gjueti. Disa fshihen me anë të taktikave të tjera inteligjente.
Ju do të shihni disa tipare të habitshme të kafshëve në këtë film dhe do të njiheni me shembuj të artit të krijimit në natyrë.
Shumë njerëz që kanë dëgjuar të flitet për teorinë e evolucionit, mendojnë se ajo ka të bëjë vetëm me fushën e biologjisë dhe se nuk ka lidhje me jetën e tyre të përditshme. Po sa i saktë është ky mendim? Me pak durim çdonjëri mund të kuptojë se një mendim i tillë është krejt i gabuar, sepse shumë më tepër se një koncept biologjik, teoria e evolucionit përbën themelin e një filozofie të pabazuar në realitet që ka pushtuar mendjet e një numri shumë të madh njerëzish.
Kjo filozofi është "materializmi", e +-cila përmban një numër pikëpamjesh ireale për arsyen dhe mënyrën se si njeriu erdhi në ekzistencë. Materializmi predikon se nuk ekziston asgjë tjetër veç materies dhe se kjo materie është esenca e çdo gjëje, qoftë kjo organike apo inorganike. Nisur nga kjo, ai mohon ekzistencën e Krijuesit, Allahut të Madhëruar. Duke e reduktuar çdo gjë në nivelin e materies, nocioni i mosekzistencës së asgjëje përveç materies e transformon njeriun në një krijesë që i kushton vëmendje vetëm asaj dhe e largon atë nga vlerat morale të çdo lloji. Kjo është pika e fillimit të shkatërrimit për individin.